♥اگه خاكم ، اگه سنگم ، اگه دلتنگم.......با خودم ، با تو و اين فاصله مي جنگم♥
ممنون از همتون به خاطر همراهياتون توي اين مدت.
به دليله يك سري مشكلات در باز شدن وبلاگ براي بعضي دوستاي عزيزمون تصميم گرفتيم يه وبلاگه جديد بسازيم تا شايد اين مشكل حل شه و همينطور هم شد از اين پس به اين ادرس ما آپ مي كنيم.
از دوستايي هم كه ما رو لينك كردند خواهش مي كنيم كه آدرسمون و تغيير بدند.
قربونه همتون.
اينم آدرسه جديده خونمون: www.afy-ami.blogfa.com
منتظر حظور سبزتون هستيم.
با تو گمان مي كردم دردهايم پايان مي يابند....اما گويي دردها پاياني ندارند،در لحظه لحظه ي نفس هاي من،در دانه دانه
ي اشك هايم دردي پنهان است،دردي پنهان كه حتي از گفتنش با تو نيز هراس دارم.
به راستي چه كسي جز خدا سنگيني اين دردها را به دوش مي كشد؟؟
اشكهايم جاري ست،گونه هايم خيس.
به ياد روز هاي با تو بودنم،به ياد خاطرات شيرينمان اشك مي ريزم.
براي عشق پاكمان،براي روزهاي بي تو بودن،براي تنهايي هايم اشك مي ريزم.
اين بغض ها،اين اشك ها تنها اميد من به اين زندگيست.تنها مرحم براي قلب عاشق و تنهايم است.
قلب عاشقي كه هر لحظه تو را از خدايش تمنا مي كند،و تمنايش مثل هميشه بي پاسخ...
گويي گردا گردش را حصاري آهني از فاصله ها فرا گرفته است...اسيرم.اسير اين فاصله ها
*خسته ام.خسته از اين فاصله ها*
خيلي دلتنگتم.......باور كن
از 12 مهر دارم حسرت ديدن اون چشاي عاشقو مي كشم...كي مي خواد اين انتظار تموم شه؟؟؟
از خدا فقط صبر مي خوام.صبر..صبر...صبر...
واسه منو افشينم دعا كنيد...دعا كنيد زودتر مشكلاتمون حل شه...اين دوریا تموم شه
..و ای بهانهی شیرینتر از شکرقندم
به عشقِ پاک کسی جز تو دل نمیبندم
به دین اینهمه پیغمبر احتیاجی نیست
همین بس است که اینک تویی خداوندم
همین بس است که هر لحظهای که میگذرد
گسستنی نشود با دل تو پیوندم
مرا کمک کن از این پس که گامهای زمین
نمیبرند و به مقصد نمیرسانندم
همیشه شعر سرودم برای مردم شهر
ولی نه! هیچکدامش نشد خوشایندم
تویی بهانهی این شعرِ خوب باور کن
که در سرودن این شعرها هنرمندم
عشقه هميشه موندگارت آمنه
انگار كه يه حادثه بود،يه اتفاق....سال ها چشم به جاده هاي بي انتها دوخته بودم تا بالاخره مسافر منم از اين جاده رسيد
هر دو تامون چه لحظه هاي سخت و چه تنهايي هايي رو تحمل كرده بوديم،تا اون روز آشنايي چه شكست هايي خورده بوديم،هر كي از راه اومده بود با يه تبر قامتمون رو در هم شكسته بود. توي اين دنياي بي رحم،بين اين همه آدم، توي اين همه شهر،فقط خودشه كه ميدونه چرا ما دو تا رو براي هم انتخاب كرد
اون لحظه ي ديدار.... افشين يادته؟؟؟
چشامون آدماي دور و برمون رو نمي ديد،انگار توي اون شهر شلوغ فقط من و تو بوديم ، تو من و منم تو رو مي ديدم...خدا ميدونه تو دل جفتمون چه غوغايي بود، انگار كه با عشق تو يه راه پيدا كرده بودم كه برم تا اوج،تا خدا...
خدا رو توي اون چشاي نازت ديدم افشين ،باورت مي شه؟؟!!
مي خوام با هم اين راه و بريم تا تهش،مي خوام با عشق فاصله ها و تنهايي ها رو بشكنيم،
.راهمون سخته،يه سفر طولاني رو مي خواييم با هم آغاز كنيم ،تو جاده هاش دست انداز زياد داره سختي زياد داره،اما خدا و فرشته هاي نگهبانش ما دو تارو دوست دارن،هميشه جلوتر از ما مي رن و تموم خطر ها رو جلوي را همون بر مي دارن و راهو برامون هموار مي كنند
باور كن كه هميشه خدا هست
/*]]-->
بین من و خود میانداز جدایی خود نجاتم ده از این تنهایی
مانند سايه ناپايداريم و مانند خاک بي مقدار از کجا بدانيم که تا فردا زنده خواهيم ماند ؟!
شبی مست مست می گزشتم بر در ویرانه ای
ازسیاهی چشم مستم خیره شد بر در خانه ای
نرم ونرمک پیش رفتم تا پیش پنجره
لحظه ی دیوانه ای پیرمردی پیرو فلج افتاده در گوشه ای
مادری مات وپریشان همچو پروانه ای
پسرک ازسوز سرما می زند دندان به لب
دخترک مشغول عیش با بیگانه ای
پس سوگند خوردم دیگر مست نروم سوی هر خانه ای
تا ببینم دختری عصمت فروشد بهر نان خانه ای
قسم خوردم كه همراه تو آرامش درياي عشق را حس كنم
قسم خوردم تا لحظه مرگ ، عشقي جز تو در قلبم نباشد
قسم خوردم تنها اميد قلب بيقرارم ، نگاه چشمهاي مهربانت باشد
قسم خوردم تا آخرين نفس دوستت بدارم و عاشقت باشم
قسم خوردم جز و عشق تو ، هيچ عشقي را به سراچه قلبم راه ندهم
قسم خوردم از غم عشق تو ديوانه شوم و بميرم
شايد هيچ وقت احساس مرا درك نكني و عشق مرا ناديده بگيري
اما سوگند يك عاشق ، هرگز شكستني نيست
پس باز هم قسم مي خورم كه هرگز و هرگز سوگندهايم را نشكنم
و تا پاي جان عاشق بمانم و عاشق بميرم
۱.آبی آسمان که می بینم و می دانم که نیست
۲.خدایی که نمی بینم و می دانم که هست.
دلتنگ دیدارت هستم اگر چه خودم از درون حصار تنهایی ام برایت مینویسم
از روزها و خاطرات خوشی سخن میگویم که تو انها را محو کر ده ای
از شروعی مینویسم که پایانی برای ان نیست
از ان همه دل بستگی ها دیوانگی ها ......
باور کن ای مهر بان من که تا ابد چشم به راه باز گشتت خواهم بود
من همان قایق شکسته بی بادبانم که ساحل را در پرتو نور فانوس محبت تو جستجو میکند
وبرای رسیدن به ساحل رهایی وبا تو بودن نه بیم ازامواج سرکش ونه ازطوفانهای سهمگین 
