تو را با خویشتن یک دل نمی بینم   بجز خون دل از این عشق بی حاصل نمی بینم

هزاران جهد کردم تا به راهت آورم   لیکن چه حاصل چون تو را در همرهی نمی بینم

حتی اگه سنگ بودی      دلت به رحم اومده بود

بین من و خود میانداز جدایی      خود نجاتم ده از این تنهایی

روی نامه ای عاشقانه با

قطره چکان جعل میکردم خاطرم آمد

شاید دلتنگ خنده هایم باشی

ببخش اگر این روزها عشق با گریستن ثابت میشود...

  مانند سايه ناپايداريم و مانند خاک بي مقدار از کجا بدانيم که تا فردا زنده خواهيم ماند ؟!

شبی مست مست می گزشتم بر در ویرانه ای

ازسیاهی چشم مستم خیره شد بر در خانه ای

نرم ونرمک پیش رفتم تا پیش پنجره

لحظه ی دیوانه ای پیرمردی پیرو فلج افتاده در گوشه ای

مادری مات وپریشان همچو پروانه ای

پسرک ازسوز سرما می زند دندان به لب

دخترک مشغول عیش با بیگانه ای

پس سوگند خوردم دیگر مست نروم سوی هر خانه ای

تا ببینم دختری عصمت فروشد بهر نان خانه ای

قسم خوردم كه همراه تو آرامش درياي عشق را حس كنم

قسم خوردم تا لحظه مرگ ، عشقي جز تو در قلبم نباشد

قسم خوردم تنها اميد قلب بيقرارم ، نگاه چشمهاي مهربانت باشد

قسم خوردم تا آخرين نفس دوستت بدارم و عاشقت باشم

قسم خوردم جز و عشق تو ، هيچ عشقي را به سراچه قلبم راه ندهم

قسم خوردم از غم عشق تو ديوانه شوم و بميرم

شايد هيچ وقت احساس مرا درك نكني و عشق مرا ناديده بگيري

اما سوگند يك عاشق ، هرگز شكستني نيست

پس باز هم قسم مي خورم كه هرگز و هرگز سوگندهايم را نشكنم

و تا پاي جان عاشق بمانم و عاشق بميرم

۱.آبی آسمان که می بینم و می دانم که نیست

۲.خدایی که نمی بینم و می دانم که هست.

دلتنگ دیدارت هستم اگر چه خودم از درون حصار تنهایی ام برایت مینویسم

از شروعی مینویسم که پایانی برای ان نیست

از ان همه دل بستگی ها دیوانگی ها ......

وبرای رسیدن به ساحل رهایی وبا تو بودن نه بیم ازامواج سرکش ونه ازطوفانهای سهمگین

اگر مردم بر مزارم بنویسید :

آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش
او زاده غم بود و ز غم های جهان گشته خاموش